Åžiir

sallantı
muallaktır muhakkak yani

gerek yok
yokmuÅŸ
yokoluyor

dünya büyüdükçe içine gömülüyor.
gömülsün
kıpırtısı neyinse içerdekinin
ölsün

Senin koşmana bakıp yaşamaya özendim
Evlerden bahçelere indim yani toprağa yani olgunluğa
Toprağın konuşması dehşetli olur dediler inandım
Bir de şuna inandım senin yürüyüşün var ya özenip durduğum
Tabakaları kırışın bir tasarım halinde düşünüp durduğum
Düşünüp durduğuma inandım şarkılar söyleyişin üniversitede
Benim lisede kitaplardan topluluklar kurduğum Belensağır tepelerinde
Daha birçok tepede Ankara’da Yeditepede yaşayıp durduğum
Bütün bunlara inandım sen olduğun için ellerin olduğu için inandım
Ellerinin çalışkanlığına inandım bir de var gizli gizli ağlayışı annemin
Babamın terki dünya eylemesi şiiri İsmet Özel’in

“Malcolm X'e"

nasıl anlatılır
kavga verirken güzelleşmek
öfkeyle sıkılmışken yumruk
okşamak bir çocuk çenesini sevgiyle

karaydın öfken ve kaderin kadar
kimseden bir haber gelmedi
kimse seslenmedi uzaktan, aşikâr
vardın ve bu yeterdi kanamak için

dağıldı yağmur kokan tenlerin hoşluğu
toprağı okşayan ayaklar topraktan ayrıldı
çünkü ruhsuz birinin icadıdır şemsiye
çünkü şimdi topraktan sadece dikenler dirilir
dokunuşlar bitik artık,abanmalar gözde
çağ sızısı taşımazsan eğer ve
hiç kimse seni sevmeyebilir

sar beni, sakla kaygımla örülü cibinlik
ne tarafa yüz çevirsem
o gülüşlerle bezeli hainlik

"eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?"
varsan şayet tanrım,
artık göster kendini ne olur, söküp parçalarını bıraktım kalbimin
birleştir tanrım, kana bula beni
uyansın İbrahim'in güvercini; kum bi iznillah!

ellerindeyse iplerimiz, nedir çektiğim kuyudan
çok geriledim, inemem daha derine
vurgun yiyorum galiba
tanrım
varsan
kuyunun dibindeyim, lütfen bir halat
tanrım
varsa
uzat ellerini, kopuyor halat

eve dönmek istiyorum tanrım, bana bir yol
bir yol tanrım, bir isim ver bana
-kim demiyorum, kim olursa olsun-
ve Allah olsun adın istiyorum
geriye dönmek istiyorum tanrım, secde..

Hiçle ömür harcanıyor aşikâr
Bu seferi taç ile bitirmek gerek
Kar olmasa sonuç, kesindir zarar
Bu yol yalan lakin menzil tam gerçek

Sonucu semaya varan merdiven
Baş aşağı olsa çukura çıkar
Görülen asl değil, kabuk, eldiven
Aldanmak yüreği derinden yakar

Åžafakta aÄŸlaÅŸan umutlar
Avuçlarında beslediği korlarla nutuk çeker
Ölünesi düşlerle örselenmiş toprakta
Şakaklara dayanmış rüveyda hançerin sancısı,
Mehtapta yakamozun meramını anlatır
Ayn, Şın ve Kaf…

Kurşuni sözlerden arındırılmış
Firak zincirlerin ölüme tahammülünde
Üşüyen çiğ tanelerinin nedâmetidir
Ayn, Şın ve Kaf…

Zindanın buhranına aldanmayıp
Boşluksuz kuyulara atılan